Upada smogowe alibi. Satelity zaczynają śledzić trucicieli godzina po godzinie

Przez lata lokalni politycy i fabryki mieli idealną wymówkę: „to nie my trujemy, smog przyniósł wiatr od sąsiadów”. Kosmiczna technologia właśnie ucina te dyskusje.

Nowa generacja satelitów pokazuje znacznie dokładniej, skąd i kiedy nadciąga fala zanieczyszczeń. Narodziny „pogody chemicznej” to bat na trucicieli, którzy tracą anonimowość.

Kiedy za oknem robi się siwo, aplikacje z jakością powietrza pokazują uśrednione dane z garstki naziemnych czujników. Łatwo w takich warunkach zrzucić winę na dym z odległych pożarów leśnych albo przemysł w sąsiednim województwie. To „smogowe alibi” odchodzi właśnie do lamusa dzięki urządzeniom takim jak satelita TEMPO, zawieszony przez NASA na orbicie geostacjonarnej.

Z wysokości ponad 35 tysięcy kilometrów TEMPO dostarcza coś, czego naukowcy i urzędnicy wcześniej na taką skalę nie mieli: aktualizowany co godzinę obraz przemieszczania się zanieczyszczeń. Badacze z amerykańskiego stanu Maryland już zrobili z tego użytek. Zamiast obwiniać pogodę, przeanalizowali dane o porannych stężeniach dwutlenku azotu i wykazali, iż zanieczyszczenie to ewidentny efekt emisji z lokalnej autostrady I-95 i pobliskich stref przemysłowych, a nie problem przywiany z zewnątrz.

NASA chce iść krok dalej i zdemokratyzować te dane. dzięki ogólnodostępnego narzędzia TEMPO Lite każdy może przejrzeć zapis „chemicznej pogody” dla swojej okolicy z niemal na bieżąco aktualizowaną mapą. Dzięki temu społeczności lokalne dostają do ręki argument w dyskusji z władzami, mogąc zapytać: „dlaczego stężenie trujących gazów rośnie u nas każdego ranka?”.

Europa nie zostaje w tyle. Czekamy na dane z Sentinel-4

Tu pojawia się jednak istotny haczyk: instrument TEMPO jest wycelowany wyłącznie w Amerykę Północną. Polski internauta nie wejdzie do aplikacji NASA, żeby sprawdzić, jaka strefa truje w jego mieście. Amerykański radar po prostu nas nie widzi.

Nie oznacza to jednak, iż rodzimi truciciele mogą spać spokojnie. W ramach unijnego programu Copernicus powołano do życia misję Sentinel-4, czyli europejską odpowiedź na monitorowanie jakości powietrza z orbity geostacjonarnej. Podobnie jak sprzęt NASA, satelity wyposażone w systemy Sentinel-4 z perspektywy Ziemi „wiszą” nieruchomo nad naszym kontynentem.

Gdy tylko europejski system wejdzie w fazę pełnej dostępności operacyjnej, będzie skanował Europę godzina po godzinie, dostarczając w ciągu dnia informacji o stężeniach dwutlenku azotu, dwutlenku siarki i ozonu. Wchodzimy w erę, w której „pogoda chemiczna” staje się równie precyzyjna, co prognoza deszczu. choćby jeżeli instrumenty nie wskażą pojedynczego komina (ze względu na rozdzielczość), precyzyjnie oświetlą całą strefę przemysłową lub konkretny węzeł komunikacyjny, odbierając lokalnym władzom możliwość udawania, iż problem nie istnieje.

Dlaczego mały Merkury jest trudniejszy do zdobycia niż odległy Pluton? BepiColombo zrzuca silniki i wchodzi w finał

Jeśli artykuł Upada smogowe alibi. Satelity zaczynają śledzić trucicieli godzina po godzinie nie wygląda prawidłowo w Twoim czytniku RSS, to zobacz go na iMagazine.